Kamis, 14 September 2017

MARK VAN TONGELE - Di makam ayahku





DI MAKAM AYAHKU

Sore hari di tempat pemakaman di kota Oostende.
Dari sini aku bisa mencium bau Laut Utara.

Impian. Matahari. Waktu. Ketenangan seperti di surga.
Otot perut, kibasan layar kapal, cat yang masih basah.

Di bawah pengawasan ayahku
dengan baju pelampung aku mengambang.

Tanpa berpikir suara kapal nelayan memberitahukan senja.
Warna ungu dari langit hanya terlihat mengarah ke

terbenamnya matahari. Cahaya dingin membuat gemetar
kehidupan. Menjelang ajal dalam gulungan ombak.

Tertawa sekejab. Minuman keras. Cinta yang bengis.
Berapa lama aku masih bisa menjangkau hidupku?



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
14-09-2017







BIJ HET GRAF VAN MIJN VADER

Op het kerkhof in Oostende tegen valavond.
Hiervandaan kan ik de Noordzee ruiken.

Dromen. Zon. Tijd. Hemelse kalmte.
Buikspieren, zeildansen, natte uurverf.

Onder het waakzame oog van mijn vader
drijf ik op het water met zwemvest.

Lichtvaardig klatert een kotter de schemer aan.
Het hemelpaars is alleen in de richting van

de ondergaande zon te zien. De koude schijn
doet het leven beven. Sterven in de golven.

Kortademig lachen. Drank. Wrede liefde.
Hoe ver van hier reikt mijn bestaan?



De loeiende tier
Penerbit: Atlas Contact, Amsterdam-Antwerpen, 2017
Photo penyair: © Selfie Mark van Tongele
Disain sampul buku: Melle Hammer




Kunjungi juga:
Frozen Poets - Patung-patung, kuburan dan jejak lain dari penyair2



www.alberthagenaars.nl



BLOG INI


Untuk memperkenalkan puisi bahasa Belanda dalam Indonesia dan Malaysia (di mana 270 juta manusia menggunakan bahasa yang sama) dan, untuk mempopulerkannya, Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars di bulan Maret 2013 memulai dengan blog ‘Suara suara dari utara’. Mereka ingin menterjemahkan dan mempublikasikan puisi berasal dari Belanda dan Flandria (bagian dari Belgia yang mana berbicara bahasa Belanda, 61%).
Di waktu yang akan datang bisa juga puisi dari Suriname dan Antillen (pulau Antillen Belanda) mendapat tempat khusus di weblog ini.
Penterjemah yang lain diperbolehkan untuk bergabung dalam blog ini.




Siti Wahyuningsih



In order to introduce Dutch poetry in Indonesia and Malaysia (the national languages of both countries are quite similar) Siti Wahyuningsih and Albert Hagenaars started a blog with translations in March 2013. The name of this blog is ‘Suara suara dari utara’, which means ‘Northern voices’. Every month at least two poems by Dutch and Flemish authors are published. For a majority of over 6 million people in Belgium, Dutch is the native language. All together, 23 million people in Europe speak Dutch, which is less than 10% of all the people who speak Bahasa Indonesia or Bahasa Malaysia.



Om Nederlandstalige poëzie in Bahasa Indonesia en dus in Indonesië en feitelijk ook in Maleisië te introduceren (het gaat om een aaneengesloten taalgebied van 270 miljoen mensen) en, zo mogelijk, populair te helpen maken, begonnen Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars in maart 2013 een speciaal met dit doel opgezet weblog. De naam hiervan is: 'Suara suara dari utara', wat zoveel betekent als 'Stemmen uit het noorden'. Het is de bedoeling dat zowel Nederlandse als Vlaamse poëzie door hen wordt vertaald en gepubliceerd.

Klik hier voor een eerste reactie

Selasa, 04 Juli 2017

ANTOON VAN DEN BRAEMBUSSCHE - Paul Celan





PAUL CELAN

IV

Bagaimana cara menulis puisi
Setelah Auschwitz?
Perkataan tak terbuka,
Tetapi mengerut
Dalam urat daun ketakutan,
Dalam cabutan akar sekejap.

Batu-batu purba dari ingatan,
Yang tersentuh dan yang tak tersentuh,
Oleh waktu,
Waktu tak pernah ada,
Dimana aku tak bisa
Mengingat namamu lebih lama.

Batu-batu purba menyapa ingatanku,
Bukit Massada yang berdarah
Dan merintih dalam rambut kemaluanmu:
Kabar buruk
Sama seperti Yahudi tanpa nama,
Sama seperti dusta
Mengaras dan tanpa jiwa



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
04-07-2017







PAUL CELAN

IV

Hoe een gedicht te schrijven
na Auschwitz
Het woord ontvouwt zich niet,
Maar krimpt
In bladnerven angst,
In de ontworteling van het ogenblik.

De menhirs van herinnering,
Beroerd en onberoerd,
Door tijd,
Een onbestaande tijd,
Waarin ik je naam
Niet langer herinner.

De menhirs groeten mijn vergeten,
De massada-heuvel die bloedt
En kermt in je venushaar:
Een Jobstijding
Even Joods als naamloos,
Even onwaarachtig als
Versteend en wezenloos.



Kanttekeningen
Penerbit: P, kota Leuven, 2007
Photo penyair: Karin Borghouts
Gambar sampul buku: Theo De Smedt




Kunjungi juga:
Frozen Poets - Patung-patung, kuburan dan jejak lain dari penyair2



www.alberthagenaars.nl



Rabu, 21 Juni 2017

MARIET LEMS - Penculikan





PENCULIKAN

Sewaktu-waktu hujan lebat merubah
tirai gelap sekitar rumah, ubi-ubian bau busuk
dan azab dari surga, pendeta telah berlalu,
kemudian ibu ambil gambar dari lemari,
membuka gulungan di atas meja, meluruskannya dan
dia menghilang

Aku menyaksikan bagaimana dia mengerjakannya,
biru muda dari langit dan laut menggelombang sepanjang
malam dalam matanya, di sekitar mulutnya mulai
bergerak sesuatu seperti yang kadang-kadang terjadi pada ayaku
tetapi lebih lanjut, dan telah berlalu, disana
dimana aku juga menghilang, dan lebih dari pada itu
lenyap

Aku tak tahu dimana itu, bagaimana aku menggapai
tangannya membawanya ke tempat yang semua
bisa memulainya kembali

Gemercik hujan menjadi suara laut, kapal
berayun di depan jendela, aku membiasakan
diri sampai terbiasa



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
20-06-2017







ONTSNAPPING

Als de regen een zwart gordijn
om het huis trok, de aardappels stonken
naar rot en straf van boven, de priester
net was vertrokken, dan nam ze
een prent uit de kast, rolde hem uit
op tafel, streek de plooien glad en
verdween

Ik keek hoe ze het deed, het licht-
blauw van lucht en zee golfde door de
nacht in haar blik, om haar mond
kwam iets te spelen dat soms ook mijn vader
maar verder nog, daaraan voorbij, daar
waar ook ik verdween, maar verder nog
verloren

Ik weet niet waar het is, hoe ik haar
aan mijn hand terug naar waar het
over kan

Regen ruist zich een zee, het schip
wiegt voor het raam, ik voeg mij
tot ik pas






ESCAPE

When the rain drew a black curtain
around the house, the potatoes were stinking
of rot and punishment from above, the priest
had just left, she would take
a print from the cupboard, unroll it
on the table, smooth the folds and
disappear

I watched how she did dit, the pale
blue of air and sea billowed through the
night in her eye, about her mouth
something hovered which also now and then my father
but further yet, beyond it still, there
where I too vanished, but further yet
lost

I don’t know where it is, how I can take her
by the hand back to where we
can begin again

Rain rustles a sea, the ship
rocks in front of the window, I adjust
until I fit



Wat we achterlieten / What we left behind
Kumpulan puisi dari lima penyair: Edith de Gilde,
Frida Domacassé, Mariet Lems, Wim Hartog, Wout Joling
Penerbit: De Zwarte Els, Den Haag, 2017
Terjemahan Inggris: Wim Tigges
Photo penyair: © Frans Lems
Photo sampul buku: Mariet Lems
Photo gambar: © Mariet Lems




Kunjungi juga:
Frozen Poets - Patung-patung, kuburan dan jejak lain dari penyair2



www.alberthagenaars.nl



Senin, 05 Juni 2017

VICTOR VROOMKONING - Kunjungan





KUNJUNGAN

Bibiku yang terlalu sering menginap
di rumah kita datang larut malam,
kalau saya sudah harus tidur, biasanya
di kamarku, dia menduga saya masih terjaga
dan berharap saya mengijinkannya.

Kalau dia membungkuk
dengan dada yang besar untuk menciumku
dan mengucapkan selamat tidur,
seolah tiba-tiba menyembul keluar
payudara dari busananya, sementara itu
dia dengan kelihaian kedua tangannya
meraba tubuhku yang terbalut baju tidur
dan ini selalu berlangsung sedikit lebih lama
dari yang bisa saya pertahankan.

Tabiat ini biasa terjadi dalam kesunyian
tapi kadang-kadang terulang sebuah nama
yang saya hubungkan dengan photo kematian paman,
seorang militer dalam seragam penerbang
dengan kadang-kala dalam dekapan bibiku.

Lebih menghela nafas dari pada saat dia datang
dia menghilang ke arah lampu di gang
yang mencegah saya tersesat. Dia cepat
merapikan busananya sebelum
pintu sedikit terbuka lagi.



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
05-06-2017







BEZOEKEN

Mijn tante die te vaak bij ons logeert,
brengt 's avonds laat als ik al slapen moet
geregelde bezoeken aan mijn kamer,
vermoedend dat ik wakker ben gebleven
en haar oogluikend tot mij toelaat.

Als zij dan zwaar voorover zweeft
om mij te kunnen kussen voor de nacht,
ontvallen ogenschijnlijk achteloos
haar volle borsten de ontknoopte hals
terwijl zij in een zoet vergrijpen
een lading vingers op mij loslaat
die routineus mijn lijf ontroeren
dat schuilgaat onder nachtgoed
en altijd even langer dan ik lijden kan.

Het ritueel voltrekt zich doorgaans zwijgend
maar soms herhaalt zij zacht een naam
die ik verbind met foto's van een dode oom,
een militair in vliegenierskostuum
met hier en daar mijn tante aan zijn borst.

Nog ademlozer dan zij is verschenen
verdwijnt zij naar het licht dat in de gang
mijn dolen moet voorkomen. Zij ordent
snel nog even wat zij draagt voordat
de deur weer aan blijft staan.



Ommezien. Gedichten 2008-1983
Penerbit: De Arbeiderspers, Amsterdam, 2008
Photo penyair: Bert Bevers
Desain sampul buku: Steven van der Gaauw




Kunjungi juga:
Frozen Poets - Patung-patung, kuburan dan jejak lain dari penyair2



www.alberthagenaars.nl



Kamis, 27 April 2017

ROGI WIEG - Ciuman





CIUMAN

Ibuku telah berdiri diluar,
aku berjalan menuju kearahnya
dan aku menciumnya di
bibirnya. Oh, begitu dia bisa
mencium, dia memelukku erat
layaknya aku seperti ayahku sendiri.

Aku telah berbaring dalam bathtub
dan pendarahan hebat,
ibuku duduk dipinggiran
dan membaca puisi, dia pikir
itu warna tinta.
Kami selalu salah paham besar.

Seseorang menarik lidahnya dari mulutku
dan dia berkata atas nama Tuhan
aku harus menamainya 'wanita'.



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
27-04-2017







KUS

Mijn moeder stond buiten,
ik liep naar haar toe
en kuste haar op haar
lippen. O, wat kon zij
kussen, zij hield mij vast
alsof ik mijn vader zelf was.

Ik lag in bad
en bloedde hevig,
mijn moeder zat op de rand
en las een gedicht, zij dacht
dat het kleurstof was.
We hadden altijd grote misverstanden.

Iemand trok haar tong terug
en zei dat ik haar in Godsnaam
'vrouw' moest noemen.




Even zuiver als de ongeschreven brief
Penerbit: In de Knipscheer, Haarlem, 2015
Photo penyair: Robert Tawaris, 1986
Gambar sampul buku: Rogi Wieg
Desain sampul buku: Anders Kilian



www.alberthagenaars.nl


Minggu, 19 Maret 2017

FRANS DESCHOEMAEKER - Perpustakaan tua





PERPUSTAKAAN TUA

Disana tak ada gagasan berdesir lagi, disana tak
ada kekuatan yang mempengaruhi pancaran. Apa yang gemerisik
haruslah; rayap kayu, rerapuhan, parasit kertas.

Di balik sampul kulit pedet dan judul-judul buku dunia telah
membisu dan hanya tersentuh oleh debu-debu, rangsangan
aroma dari taman-taman musim panas dekat strimin,

dan sesekali tangan seorang gadis - disini berjongkok Annabel
sebelum dia menghilang di gang berikutnya yang gelap dari
punggung-punggung buku, mencari pandangan yang lebih luas

di luar sukukata. Setiap patung batu terkikis dalam kurun waktu.
Musim salju binasa oleh karena taman bermain.
Puisi ini mengerut. Bel sekolah mengkarat.



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
19-03-2017







OUDE BIBLIOTHEEK

Daar ruist geen idee meer, daar knettert
geen krachtveld. Wat ritselt moet zijn;
een houtkever, molm, een papierparasiet.

Achter kalfsleer en titels verstomde de wereld.
Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor,

een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard

buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.
Dit vers verstrakt. De schoolbel roest.



Perspectief met engel
Penerbit: Poëziecentrum, kota Gent, 2003
Photo penyair: Patrick Holderbeke
Desain sampul buku: Dooreman



www.alberthagenaars.nl